Kinderen.                                                        

 

Kijk ook eens bij"kinderdag" en"ouderavond"


Ze zijn onze toekomst. Ze zijn diegene die ons altijd weer aan het lachen maken. Ze laten ons zien wie we werkelijk zijn. Elk kind is een geschenk, iets waar we heel zuinig en dankbaar mee om horen te gaan. Maar een kind heeft een eigen wil, een eigen identiteit. Die voldoet niet altijd aan de eisen van de maatschappij. Ze voelen zich niet begrepen. Ze gedragen zich anders dan anders en omdat wij als volwassenen altijd ergens een verklaring voor willen hebben, plakken we er een “verklaring” op. We noemen ze een nieuwetijdskind, geven het het stempel ADHD, dyslexie, lastig of onopgevoed. Alsof we dan ineens wel goed met deze kinderen om kunnen gaan.

Ieder kind is bijzonder. Ieder kind is op zijn of haar manier uniek. Natuurlijk kan dat lastig zijn, maar zijn we niet veel te veel bezig met wat “men” er van vind ? Maken we ons niet meer druk om wat de buitenwereld vind dan om het geluk van onze kinderen ? Misschien is jouw kind erg druk en zit het ook zichzelf daarmee in de weg. Misschien is jouw kind een dromer en heeft het nauwelijks interesse in het alledaagse leven. Misschien praat jouw kind met mensen die jij niet kunt zien. Het kan, en mag, allemaal. Er bestaat geen diploma voor ouder of opvoeder. Ik zou je dat diploma zo willen geven. Ik ben er namelijk van overtuigd dat jij het allerbeste met je kind voor hebt. Net als ieder mens maak je fouten. Als je bereid bent daarvan te leren is daar niks mis mee ! Een kind wordt niet geboren met een gebruiksaanwijzing. Die zul je zelf moeten ontdekken. Jij als ouder of verzorger weet het best wat goed is voor dit kind. Ik ga je hier dan ook niet vertellen wat je moet doen. Wie ben ik om jou onzeker te maken ? Wie ben ik om te beweren dat jij het niet goed (genoeg) doet ? Maar soms weet je het gewoon even niet meer. Dan wil je graag van een ander horen wat je hier mee aan moet. Je kunt mij in dat geval altijd een mailtje sturen. Niet omdat ik het beter weet, maar twee weten meer dan één. Bovendien kan ik hulp vragen aan een legertje engelen, gidsen en begeleiders.
 
Ik wijs je er hierbij nadrukkelijk op dat ik je geen professionele hulp kan bieden. Ik heb geen opleiding voor het werken met kinderen !
 
Ik weet wel wat het betekent om een buitenbeentje te zijn. Ik weet ook wat het betekent om “anders” te zijn. Vanuit die hoek kan ik je alleen vertellen dat ik erg gelukkig ben met mijn “anders zijn”. Ik weet inmiddels dat iedereen bijzonder is. Elk mens heeft waarde, is op zijn manier uniek. Jouw kind is bijzonder, wees daar dankbaar voor. Er is altijd wel iemand die vindt dat je het anders moet doen. Wat vind je zelf en niet minder belangrijk, wat geeft je kind aan ? Kinderen zijn vaak heel goed in staat om zelf aan te geven wat goed voor hun is. Ik ben ervan overtuigd dat jullie samen een heel eind komen. Wat niet betekent dat je geen hulp mag vragen of zoeken. Ik heb hieronder een lijst van internetadressen van sites over kinderen voor je. Ik ga je niet vertellen welke wel of niet geschikt is. Nogmaals elk kind is anders en heeft ook een andere aanpak nodig.

Waar mogelijk ben ik zelf graag bereid jou ene eindje op weg te helpen. DeKinderdag en de Ouderavond zijn daar erg geschikt voor.
http://www.nieuwetijdskinderen.org

http://www.nieuwetijdskinderen.nl

http://www.indigokinderen.nl

http://www.jaczitman.nl/Columns/intro.htm
http://nieuwetijdskinderen.startkabel.nl/?nr=1


 
Hieronder nog een paar opmerkelijke uitspraken van kids.

Ik zal hierbij geen namen gebruiken. De uitspraken heb ik van ouders zelf, uit boeken of gewoon op straat opgepikt.
3-8-2006; Lieve ouders dank voor jullie mails,brieven,smsjes enz.

Het spijt mij oprecht dat ik nog niet meer met jullie verhalen heb kunnen doen ! Blijf hopen want dat doe ik ook ;-)


Meisje (6) kliedert met verf in de tuin. Papa had heel duidelijk gezegd dat ze alleen op het plastic op tafel mocht verven, maar de stoel zit nu ook onder.

Als papa naar buiten komt gooit ze van schrik nog een potje om. “Oh papa, nou ben je heel boos op me hè ?” Papa ziet haar verschrikte gezicht en zegt “nee hoor, we ruimen het wel weer op “. Meisje ; je bent wel boos ! Ik zie het aan je kleurtjes ! (deze dame ziet aura´s om mensen heen en kan met beestjes praten )
 

Mama en ik zijn in gesprek. Eigenlijk wil mama over haar zoontje praten, maar die zit in de kamer te spelen. Ze word erg zenuwachtig van de situatie. Uiteindelijk roept ze ; ga jij maar even op je kamer spelen. De peuter draait zich om en zegt “toen ik oud was en jij jong deed ik dat heel anders “. We konden ons lachen inhouden tot de deur achter hem sloot. (Deze peuter heeft een oude ziel. Hij doet uitspraken die niet bij zijn leeftijd horen. Hij ziet, hoort en weet dingen. Hij heeft het over “zijn andere familie” toen de bommen vielen. Op de plek, voor hem onmogelijk zichtbaar, op zijn rug waar hij geraakt zou zijn zit een vlek ).


Jongetje (5) zit lekker te spelen. Mama heeft net een telefoontje gehad en is geïrriteerd. De auto´s raken in een botsing en mama reageert vanuit haar irritatie. “Moet dat nou al die herrie ?” De jongen gaat onverstoorbaar verder en zegt zonder te kijken ; ik maak geen herrie, jij luistert te goed ! (deze jongen kan geen tv kijken zonder begeleiding. Hij trekt zich het leed van de hele wereld aan. S´nachts is hij vaak wakker want “dan komen ze met me praten om te zeggen wat ik moet doen “ Zijn ouders waren bang voor kwade invloeden. Dit was niet het geval. Ik heb, na overleg met de ouders, de nachtelijke bezoekers gevraagd òf weg te blijven of overdag als hij thuis is langs te komen. Ze mogen niet op school komen. Hij slaapt nu weer regelmatig door en op school gaat het ook beter.)


Mocht je zelf zoiets meegemaakt hebben en je wilt het hier vermelden laat het me dan even weten. Ik zal in de loop van de tijd meer over dit onderwerp op de site zetten.
Ik heb twee boeken gelezen over dit onderwerp ;
Mijn kind ziet meer. Marjan van Gestel beschrijft hierin haar zoektocht naar erkenning en begrip voor haar dochter. Eerlijk gezegd is dit niet helemaal mijn boek. Marjan heeft het regelmatig over het zoeken naar een psychiatrische oorzaak van het gedrag van haar dochter. Dat komt bij mij over alsof ze ons en zichzelf ervan wil overtuigen alle oorzaken van het anders zijn van haar dochter te hebben onderzocht. In dit boek zul je geen echte tips vinden over hoe om te gaan met een paranormaal kind. Marjan beschrijft meer haar proces van het accepteren van wat er met haar kind aan de hand is.
Kinderen met bovennatuurlijke gaven. Cassandra Eason heeft meerdere boeken geschreven. Dit boek bevat een verzameling van opmerkelijke gebeurtenissen rond paranormale verschijnselen. Ook hier niet een handleiding hoe om te gaan met de kinderen. Je kunt er na het lezen van dit boek in ieder geval zeker van zijn dat jouw kind niet de enige is.
 
Zoals overal op de site gebruik ik bij persoonlijke verhalen altijd een beetje censuur toe. Ondanks de toestemming van mensen zal ik altijd het verhaal wat identiteit betreft verdraaien. Voorbeeldje ; gaat het om een vader dan schrijf ik moeder, gaat het om een enig kind dan schrijf ik bijvb. de jongste zoon van...
Deze “censuurmethode” gebruik ik overigens ook op avonden en beurzen als ik een praktijkvoorbeeld gebruik. Kennelijk werkt deze methode erg goed ; ik kreeg een mailtje van een ouder die schreef ; mijn kind heeft praktisch hetzelfde gezegd. Dat klopt, ik had al eerder een mail van de andere ouder ontvangen !
Blijf me alsjeblieft informeren. Ik beloof dat ik er ooit weer iets mee ga doen !